Vermoeid

Ze lachte, maar haar ogen lachten niet mee. Ik kon zien dat ze worstelde met hoe ze kon uitleggen wat ze voelde. Dat ze altijd vermoeid was, dat ze geen energie had voor een tochtje op de fiets, geen energie voor een weekend weg met vriendinnen, zelfs geen energie voor een kopje koffie op een terras. Ze stond positief in het leven en wilde de leuke dingen in het leven niet opgeven, maar haar vermoeidheid maakte haar wereld steeds kleiner.

‘Ik verlang helemaal niet naar uitzonderlijke dingen’ zei ze ‘Ik verlang naar de gewone dingen zoals een rondje op de fiets of zelf boodschappen kunnen doen’.

Onlangs besprak ik nog met een collega-therapeut de vele mensen die tegenwoordig kampen met vermoeidheid. Komt vermoeidheid steeds vaker voor of zien wij meer vermoeide mensen omdat wij ons erop richten om juist deze groep mensen te helpen hun lichaam en geest te herstellen? Onze trieste conclusie was dat vermoeidheid steeds vaker voorkomt. Bij die allesoverheersende vermoeidheid horen ook vaak lichamelijke kwalen zoals tintelingen in de ledematen, rugpijn, gespannen nek en schouders, buikpijn en steeds slechter herstellen van een ziekte. Maar ook mentale problemen zoals slecht slapen, constant piekeren en altijd alert zijn.

Moe is iedereen wel eens, dat is geen probleem, maar als die moeheid maanden aanhoudt en niet meer ophoudt na een goede nachtrust noemen we dat vermoeidheid. Vaak ligt de oorzaak in het verre verleden en hebben de klachten zich langzaam ontwikkeld. De vermoeide persoon heeft steeds meer moeten compenseren om te kunnen doorgaan, steeds meer moeten wegdrukken om niet te hoeven voelen. Totdat het lichaam het niet meer redt, steeds meer pijn gaat doen en uitgeput raakt.

Vandaag is haar eerste behandeling. Een kennismakingssessie en een begin van groei. Ik voel waar haar lichaam ondersteuning nodig heeft, maar ik voel ook haar wil om er bovenop te komen. Ze mag zich laten gaan en haar verdriet en blokkades loslaten zodat er ruimte komt voor heling, stap voor stap.

Na afloop van deze eerste sessie voelt ze rust en vertrouwen in haar zelfherstellend vermogen. Ze besluit om door te gaan omdat ze voelt dat craniosacraal therapie haar lichaam goed doet. Nu blijft het goede gevoel nog maar een paar uur, maar dat zal naarmate de therapie vordert steeds langer worden. Daar kijken zowel zij als ik naar uit.